қуёш

от 1. (астрономияга оид термин сифатида бош ҳарф билан) Қуёш системасига оид марказий жисм — ўзидаги термоядровий реаксиялар ҳисобига ёруғлик ва иссиқлик тарқатувчи (чиқарувчи) улкан газсимон шар шаклидаги ёритқич.

Ер Қуёш атрофида айланади. Қуёшнинг тутилиши.

Ракеталар туфайли биз Қуёш системасини ўзлаштириш имкониятига эга бўлдик. — Фан ва турмуш

2. Шу жисмдан таралувчи нур, иссиқлик.

Қуёш ваннаси. Ёз қуёшида қораймоқ. Қуёшга тутмоқ.

Мурод қуёш ёйилганда турди. — Т. Ашуров, Оқ от

Уй, қуёшга тескари солинганлигидан бўлса керак, бир оз қоронғироқ эди. С. — Зуннунова, Олов

Солдатлар қаҳқаҳлашиб юборишди. Айниқса, қора қошли, юзлари қуёшда пишган йигит силла-си қуриб куларди. — А. Убайдуллаев, Қонли издан

3. кўчма Ниманингдир ҳаёт, яшаш манбаи, асоси ҳисобланадиган, шундай деб қараладиган нарса ҳақида.

Бахт-у иқболим қуёши чиқди, кўрсатди жамол, Ўзбекистонда қазилди зўр канал, оқди зилол. — Ҳабибий

4. Қуёш (эркаклар исми).