quymoq

fl. 1. Suyuqlikni bir idishdan boshqa idishga tushirmoq, solmoq.

Grafindan stakanga suv quymoq. Kosalarga sut quymoq.

[Xotin] Dasturxonni yozib, ustiga nonni qoʻydi-da, piyolaga issiq choy quyib, eriga tutdi. — S. Zunnunova, Gulxan

Qurbon ota ikkinchi samovarga xumdan suv olib quymoqda edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Maʼlum maqsadda (masalan, yuvinish va shu kabilar uchun) yoʻnaltirmoq, oqizmoq (suv haqida).

Ekinlarga suv quymoq. Qoʻlga suv quymoq.

Gulnor bir obdastaga suv toʻldirib, dadasiga tutdi. — Quy oʻzing, — dedi Yormat, ham ayvonning labiga oʻtirib, etik yuvishga boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Qattiq, shiddat bilan yogʻmoq (yomgʻir, sel, jala haqida).

Erta kuz jalasi togʻlik joylarga xos hafsala bilan quyar, yomgʻir suvi temir yoʻlning ikki tomonidan daryo boʻlib oqar edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Bu viloyatning samosi gʻalvirday suv tutmas boʻlganidan, yomgʻir yoz boʻyi rosa quydi. — Oybek, Quyosh qoraymas

4. Juda koʻp miqdorda, moʻl-koʻl oqizmoq, toʻkmoq.

— Nimaga yigʻlamay, koshki koʻzim oqib tushsa, hech nimani koʻrmasam — koʻz yoshlarini quyib soʻzladi Gulsunbibi. — Oybek, Tanlangan asarlar

5. koʻchma Yogʻdirmoq, toʻkmoq, sochmoq.

Oftob osmondan olov quyyapti. — S. Ahmad, Taʼzim

Musaffo osmonda toʻlin oy yaltirar, jamolidan butun yer yuziga ziyo quygandek. — N. Safarov, Olovli izlar

6. Tayyor qolipga erigan, suyuq, yumshoq narsa solib, buyum tayyorlamoq.

Sham quymoq. Qozon quymoq. Gʻisht quymoq.

Zavod qaytadan qurilib, uskunalanib, minomyotlar uchun snaryadlar quya boshladik. — N. Safarov, Olovli izlar

ot Tuxumga un chalib, yogʻda qovurib tayyorlangan ovqat.

Quymoq pishirmoq.

Jannat xola shoshib un chalib, quymoq soldi. — S. Ahmad, Ufq

Kichik-kichik tovachalarda jizillab turgan quymoq tortildi. — J. Abdullaxonov, Oriyat