қувватламоқ

фл. Маъқулловчи, ёнини, тарафини олувчи ёки тасдиқловчи фикр билдирмоқ, ёқламоқ, қўлламоқ, ҳимоя қилмоқ.

Бировнинг сўзини, фикрини қувватламоқ. Ташаббусни қувватламоқ. Қарорни қувватламоқ.

— Ана у қизга ҳақ гапни айтдим, — деб Эргашойни қувватлади Шарофат хола. — Н. Сафаров, Олияхон Султонова

Гулистон кексалари, гўё кечаси билан маслаҳатлашиб чиққандек, бир-бирини қувватлаб гапира бошладилар. — И. Раҳим, Чин муҳаббат