қуврамоқ
quvramoqқуврамоқ
фл. кам қўлл. Қуримоқ, қурушмоқ, қовжирамоқ.
Ғазалчи ўғилнинг томоғи қуврадими, товуши хириллаб қолди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Унда-бунда учрашиб турган бедазорлар сувсиз қолиб қувраган. — Ш. Холмирзаев, Сайланма
Тоғнинг ўти бари қувраб кетибди. — Гулнорпари
Одамларнинг экинлари кўкармай қувради. — Ш. Холмирзаев, Сайланма
ҚУВРАМОҚ
quwraw, qurıw, qaqsaw