quvonmoq

fl. Xursand boʻlmoq; sevinmoq.

Dadasi shaʼniga aytilgan maqtovlardan bola quvonib ketdi. — S. Ahmad, Ufq

Adolat tungi suvni shimirib tirilayotgan har bir gʻoʻzani koʻrib quvonardi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Salimxon bilan Umid ota-boladek birga ovqatlanishdi. Ularni kuzatib oʻtirgan Sunbulxon aya ich-ichidan quvonardi. — Mirmuhsin, Umid