қувонмоқ

фл. Хурсанд бўлмоқ; севинмоқ.

Дадаси шаънига айтилган мақтовлардан бола қувониб кетди. — С. Аҳмад, Уфқ

Адолат тунги сувни шимириб тирилаётган ҳар бир ғўзани кўриб қувонарди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Салимхон билан Умид ота-боладек бирга овқатланишди. Уларни кузатиб ўтирган Сунбулхон ая ич-ичидан қувонарди. — Мирмуҳсин, Умид