қувонч
quvonchқувонч
от Қувониш ҳис-туйғуси; хурсандлик.
Болтабой отанинг қувончидан Ширмонхон ҳам беҳад шод эди. — С. Зуннунова, Олов
Тўй. Бу сўз камбағалнинг уйини шодликка, қувончга тўлдиради. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
Адабиётга яшнаб кирган ёшларни кўриб қувониб кетаман ва бу қувончимни ўша ёшнинг ўзига миннатдорчилик изҳор қилиб айтаман. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас
- Қувончи ичига (ёки дилига) сиғмайди Жуда ҳам хурсанд, ғоят шод. Ичкарида хотинлар мажлиси: биров ёр-ёр ўқиб, тағин биттасининг қувончи ичига сиғмай хахолаб, дунёни бузади. — А. Қодирий, Ўтган кунлар