quvnoq

sft. 1. Doim, tabiatan xush kayfiyatli; xushchaqchaq.

bu oiladagilarning hammasi ham samimiy, quvnoq va oqkoʻngil ekanligiga ishongan sayin, bu oʻngʻaysizlik oʻrtadan koʻtarilib borardi. — S. Zunnunova, Olov

Mahdi tabiatan quvnoq, kuydi-pishdi edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Shod, xursand kayfiyatli; quvonchga toʻla.

Hammalari quvnoq, eginlari bashang. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar

U bugun juda quvnoq. — T. Ashurov, Oq ot

Bari oʻtib ketdi bir tush misoli, Eslayman goh mahzun, gohida quvnoq. — A. Oripov, Yillar armoni

3. Shod-xurramlik aks ettiruvchi, ifodalovchi.

Men sahnalashtirgan quvnoq komediya ham shu haqda — Gazetadan

Toshkent uz-bekning sanʼati, tovushi, Quvnoq muzikasi, kuyi, obroʻsi. — Gʻ. Gʻulom

Oʻsha quvnoq kulgi, hazil endi qandaydir jiddiyat, oʻy va gʻazab bilan aralashib ketgan edi. — S. Zunnunova, Olov