qutqazmoq

fl. ayn. Qutqarmoq.

Otabek javob oʻrniga Kumushning yuzidan oʻpdi Kumush oʻzini qutqazib, oʻrnidan turdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Dastyor boʻlib qolgan qizlari, ayniqsa, katta qizi Bashorat uni [Onaxonni] koʻpdan beri roʻzgʻor tashvishidan qutqazgan. — A. Muxtor, Opa-singillar