қуруқшамоқ

фл. Қурушмоқ; қовжирамоқ; қуриб қотмоқ.

Тилим қуруқшаб, томоғимни бадбўй дуд ачитди. А. — Мухтор, Давр менинг тақдиримда

Унинг лаблари қуруқшаган, кучли иситмада ёнган кишининг лабидай қорайган. — А. Қаҳҳор, Сароб

Иссиқда қуруқшаб ғарчиллаётган этигининг ғарчини пасайтириш учун оёқ учида юриб, харсангга яқинлашди. — С. Анорбоев, Оқсой

Обид Содиқович қуруқшаган лабларини тили билан ҳўллаб олди. — М. Қўшжонов, Дийдор

qurıw, qaqsaw, qurıp qalıw, tobariw