қурсоқ

от 1. Ошқозон, қорин.

Қурсоғи оч. Қурсоғи тўйди.

Уруш ҳамманинг тинкасини қуритган, қурсоғини бўшатган бўлса, уларнинг [бойларнинг] бошидан зар сочиб, қурсоқларини яна қаппайтирган. — Ойбек, Танланган асарлар

— Нафс қурсин Сиз ақллилик қилган экансиз, мулла Муҳсин, — дейди қурсоғини ишқалаб, — чот, қовуннинг тарраси ушлади мени. — А. Қодирий, Обид кетмон

2. Ич, бачадон.

Инсон она қурсоғидаёқ авлод-аждодига хос бўлган бағритошлик ва жоҳилликни ҳам олади. — Н. Қобил, Буғдой пишиғига етмаганлар

Она қурсоғидаги боланинг шакл-у шамойили ўзгариб, қирқ кунда инсон қиёфасига кира бошлайди. — Газетадан

qursaq, qarın