qurshamoq

fl. 1. Atroflab oʻrab olmoq, atrofi shaxs yoki narsa bilan band etilgan holatda boʻlmoq.

Maydonni qurshagan odamlar kurashni tomosha qilmoqda.

Mashina toʻxtashi bilan uning atrofini bola/gar qurshadi. — S. Zunnunova, Yangi direktor

Hamma Sulton amakini qurshab, Nima qilamiz, deb maslahat soʻrayapti. — H. Nazir, Yonar daryo

2. Atrofini chiqib keta olmaydigan qilib toʻsmoq, tutqun holatga olmoq.

Dushman askarlarini qurshab olmoq.

Ertasiga oʻrmon ichida mast-alast boʻlib yurgan kallakesarlarni qurshab oladi va qirib tashlaydi. — N. Safarov, Olovli izlar

3. koʻchma Chulgʻamoq, qamramoq.

Yamoqchi cholning vujudini qahr-gʻazab qurshab olgan, hayajonlanganidan qoʻli qaltirardi. — N. Safarov, Olovli izlar