қуршамоқ

фл. 1. Атрофлаб ўраб олмоқ, атрофи шахс ёки нарса билан банд этилган ҳолатда бўлмоқ.

Майдонни қуршаган одамлар курашни томоша қилмоқда.

Машина тўхташи билан унинг атрофини бола/гар қуршади. — С. Зуннунова, Янги директор

Ҳамма Султон амакини қуршаб, Нима қиламиз, деб маслаҳат сўраяпти. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

2. Атрофини чиқиб кета олмайдиган қилиб тўсмоқ, тутқун ҳолатга олмоқ.

Душман аскарларини қуршаб олмоқ.

Эртасига ўрмон ичида маст-аласт бўлиб юрган каллакесарларни қуршаб олади ва қириб ташлайди. — Н. Сафаров, Оловли излар

3. кўчма Чулғамоқ, қамрамоқ.

Ямоқчи чолнинг вужудини қаҳр-ғазаб қуршаб олган, ҳаяжонланганидан қўли қалтирарди. — Н. Сафаров, Оловли излар