қурейламоқ

фл. айн. Қурайламоқ.

Осмони заминда қайчига ўхшаб турна карвони, қўй ҳайдаган чўпондек, қурейлаб ўтяпти. — С. Аҳмад, Уфқ

Жануб томонга учиб, тепасидан дод солиб ўтаётган турналарнинг қурейлаши осмонни тўлдирган. — М. Осим, Карвон ёʻлларида