қунишмоқ

фл. Совуқдан, касаллик ёки қўрқувдан бўйнини ичига тортмоқ; жунжимоқ, ғужанак бўлмоқ.

Оппоқ қор Қош қорайганда, юпун кийинган одамлар қунишиб, дилдирашиб, Бақақуриллоқ майдонидаги чойхонага томон кела бошлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Шунчалик девқомат бўлишига қарамай мулзамликдан, ўзи айтгандек, кичкина боладек бўлиб, қунишиб ўтирарди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Хасан сўфи ана шундай савол берилишини ол-диндан билиб, қунишиб ўтирарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

qunjıyıw, búrisiw, búkshiyiw, qunısıw