qunishmoq

fl. Sovuqdan, kasallik yoki qoʻrquvdan boʻynini ichiga tortmoq; junjimoq, gʻujanak boʻlmoq.

Oppoq qor Qosh qorayganda, yupun kiyingan odamlar qunishib, dildirashib, Baqaqurilloq maydonidagi choyxonaga tomon kela boshladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Shunchalik devqomat boʻlishiga qaramay mulzamlikdan, oʻzi aytgandek, kichkina boladek boʻlib, qunishib oʻtirardi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Xasan soʻfi ana shunday savol berilishini ol-dindan bilib, qunishib oʻtirardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

qunjıyıw, búrisiw, búkshiyiw, qunısıw