qumlamoq

fl. 1. Kir, dogʻ yoki zangni ketkazish uchun qum bilan ishqalamoq; qum bilan tozalamoq.

Piyolani qumlab yuvmoq.

Mulla Obid zoʻr ketmonni qumlab, gʻaltakni suvlab, bostirmaga kirgizib qoʻyishga majbur boʻladi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

2. Qumga choʻkmoq, botmoq, koʻmilmoq; qum bilan qoplanmoq.

Qayiq qumlab qoldi.

3. Tuproqqa qum aralashtirmoq.

4. koʻchma s. t. Sirka bilan qoplanmoq.

Boshi qumlab ketibdi.

1. qum menen tazalaw

2. qumǵa batıw, kómiliw