қумламоқ

фл. 1. Кир, доғ ёки зангни кетказиш учун қум билан ишқаламоқ; қум билан тозаламоқ.

Пиёлани қумлаб ювмоқ.

Мулла Обид зўр кетмонни қумлаб, ғалтакни сувлаб, бостирмага киргизиб қўйишга мажбур бўлади. — А. Қодирий, Обид кетмон

2. Қумга чўкмоқ, ботмоқ, кўмилмоқ; қум билан қопланмоқ.

Қайиқ қумлаб қолди.

3. Тупроққа қум аралаштирмоқ.

4. кўчма с. т. Сирка билан қопланмоқ.

Боши қумлаб кетибди.

1. qum menen tazalaw

2. qumǵa batıw, kómiliw