қулоқли

сфт. 1. Қулоғи бўлган, қулоғи бор.

Уч қулоқли қозон. Ғўза икки-уч қулоқли бўлгандаёқ култивация қилинади.

Шу вақтда кампир икки қулоқли ёғоч от ясади. — Эртаклар

Булардан бири — нимча пўстин, қулоқли телпак кийган новча, жуда ҳам ёʻғон бир киши олдинда, Сафаров билан ёнма-ён келар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Гапга, сўзга кирадиган, қобил.

Қулоқли бола.

qulaqlı, qulaǵı bar, gápke kiretuǵın