quloqlashmoq
қулоқлашмоқquloqlashmoq I
fl. Bir-birining qulogʻiga shivirlashmoq, boshqalarga eshittirmasdan maslahatlashmoq.
Qorasochdan hirsli koʻzlarini uzmagan bek, boy bilan quloqlashdi. — K. Yashin, M. Rahmon, Sirdaryo
quloqlashmoq II
fl. tar. Quloq deb hisoblanmoq, quloq tabaqasiga oʻtmoq.
Oʻrta dehqonning quloqlashuvi.
QULOQLASHMOQ
sıbırlasıw, ásten sóylesiw