қулочкаш

от 1. Қулочкаш қилиб Қулочини ёзиб, қулочкашлаб.

Хушмўйлов йигит қулочкаш қилиб офицернинг калласига солмоқчи эди, Аҳмаджон қўлини тутди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

2. кўчма Жуда узун, узундан-узун; жуда кенг.

Мажлисда нутқ қулочкаш, Сайрар томоқни қоқлаб, Машинадан бўлиб ғаш, Кўлда теришни ёқлаб. — С. Абдулла

Ҳар бир қулочкаш шеър аруз бўлавермагандай, ҳар бир шеър ҳам қўшиқ бўлавермайди. — Т. Тўла, Қалбдан куйлайман

3. кўчма Қучоққа сиғмайдиган, ёʻғон; қалин.

Ёв қўрғонини қамал қилиб, унинг қулочкаш баланд деворлари ёнига чодир ташлаган қўшин каби, одамлар тоғ этагига тўлиб кетдилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча