қулдурамоқ
qulduramoqқулдурамоқ
фл. Қулдур-қулдур товуш чиқармоқ.
У бир нарса дегандай бўлди — гапирдими, ичи қулдурадими — билиб бўлмади. — А. Қаҳҳор, Йиллар
Қалин лаблари билан чилимни тортди. Чилимнинг суви қулдуради. — К. Яшин, Ҳамза
- Қорни қулдурамоқ Қорни овқат (емиш) талаб бўлмоқ. Қорни қанчалик қулдураб турганига қарамай, бош эгиб, қўшиқни эшитаверди. — С. Аҳмад, ЮлдузБаширжон қовун расталари оралаб кетаркан, янги чиққан бодрингга кўзи тушиб, қорни қулдуради. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа