қучмоқ

quchmoq

1 та луғатда: Изоҳли яна 5 та луғатда — ҳаммасини кўриш ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

қучмоқ

фл. 1. Қучоғига олмоқ; қучоқламоқ.

Ойхон чаққон бориб, унинг белидан қучди — А. Мухтор, Кумуш тола

Рўпарасида ўн беш кунлик ойдек бўлиб севгилиси турса-ю, уни қуча олмаса. — Т. Ашуров, Оқ от

Яширай деб кўзда ёшини, Қучиб олди қизнинг бошини. — Э. Раҳим

2. кўчма Ўраб, қамраб олмоқ; қопламоқ, чулғамоқ.

Уч қадрдон, шўх опа-сингил Зулмат қучган қора ўрмонда — Х. Даврон, Қақнус

Оҳ, у дамлар! Эсласам, қалбимни қувонч, руҳимни шодлик қучади. — М. Жабборов, Севинч ишлари

Қанот ёзган изғириқ Қучар юпун танларни. — Ғайратий

3. Эришмоқ, қозонмоқ.

Ғалаба қучмоқ.

Пахтакор диёримиз катта зафар қучди. Улкан оқ олтин карвони маррага етди. — А. Дадабоев, Қутлаймиз

Йилларки, шон қучган ҳар бир лаҳзаси, Ҳар бири асрдан вазмин, мазмундор. — Э. Раҳим

Ер(ни) қучмоқ 1. Ерга йиқилмоқ, ерга қапишиб қолмоқ. Ваҳимага тушган генерал ханжарини ишга солмоқчи бўлганида, Мардонбек кекирдагига шундай мушт туширдики, тўтибурун ер қучиб қолди. — С. Азимов, Оппоқ қўшиғиЖангчилар бир зумда тарқалиб, ерни қучдилар. — Ойбек, Қуёш қораймасЕр қучса-да жисмимиз, Ўчмагайдир исмимиз. — Ё. Мирзо