qubbali

sft. 1. Qubbasi boʻlgan, qubbalari bor.

Abdullaxon soldirgan qubbali timning ichi ari inidek gʻuvullar edi. — M. Osim, Elchilar

2. Qubbalar bilan bezatilgan.

Qubbali eshiklari keng koʻrkam — haybatli ikki mehmonxonaning birida Mirzakarimboy oʻtirar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Suvoqlari nuragan, qubbali ustunlari xiyla qiyshaygan ombor eshigini bir odam qulflayotganda, oyimni koʻrib, orqasiga oʻgirildi. Oʻ. — Hakimali, Navbahor

gúmbezli