қу-қу
qu-quқу-қу
тақл. с. 1. Товуқ, мусича ва шу кабилар қушларнинг узуқ-узуқ товушларини билдиради.
Қайлардадир ғуррак овози, мусичанинг қу-қуси эшитилади. — Ҳ. Шамс, Оқпадар
2. бол. Қуш; товуқ.
Қу-қу ушлаб бераман деб, болани юпатмоқ.
қу-қу
тақл. с. 1. Товуқ, мусича ва шу кабилар қушларнинг узуқ-узуқ товушларини билдиради.
Қайлардадир ғуррак овози, мусичанинг қу-қуси эшитилади. — Ҳ. Шамс, Оқпадар
2. бол. Қуш; товуқ.
Қу-қу ушлаб бераман деб, болани юпатмоқ.