qoziq
қозиқqoziq
ot 1. Yerga qoqish uchun moʻljallangan yoki qoqilgan, uchi oʻtkir yogʻoch yoki temir.
Yogʻoch qoziq. Temir qoziq. Chegara qozigʻi. Yerga qoziq qoqmoq. Qoqqan qoziqday qaqqayib turmoq. Otni qoziqqa bogʻlamoq. Yaxshi soʻz — jon ozigʻi, yomon soʻz — bosh qozigʻi. — Maqol
Qirgʻoqqa yaqin yerda toʻrt qoziq ustida kattakon bir qayiq turar edi. — A. Qahhor, Xotinlar
2. Kiyim, sochiq va shu kabilar narsa ilinadigan moslama.
Paltoni qoziqqa ilmoq.
Qoziqdan Makkatulloning aksi tushirilgan ipak joynamozni olib, qiblaga qara-tib yerga soldi. — K. Yashin, Hamza
Ohori toʻkilmagan oq xalatlar separatorxona qozigʻida osigʻliq. — S. Nurov, Narvon
- Oltin qoziq
- Qoziq lungi Ziynat uchun qoziqqa osib qoʻyiladigan gulli bezak buyum.
- Qoziq roʻmol
- Qoqqanda qoziq, osganda xurmacha (yoki choʻmich) qolmadi Uyimizda qoqqani qoziq, osgani xurmacha ham qolmadi. — H. Tursunqulov, Hayotim qis-sasi