қойилмақом

с. т. Қойил қолса арзирли, кишини қойил қолдирадиган; ажойиб.

Қойилмақом иш. Қойилмақом рақс. Қойилмақом кийим.

Киройи бригадир бўлса, Комилжондақа бўлсин. Тўртинчи чопиқни ҳам муддатидан олдин қойилмақом қилворди, дейишаётибди. — Уйғун, Ҳаёт қўшиғи

Суратда сиз кўриб турган болакай Оғабекнинг қўшиқларини ёддан қойилмақом қилиб ижро этади. — Газетадан