қовурға
qovurgʻaқовурға
от 1. анат. Умуртқадан чиқиб, кўкрак суягига эгилиб келадиган, кўкрак қафасини ташкил қиладиган ёйсимон энсиз суяк.
Мана, уринг, синдиринг қовурғамни! Қўрқмай қўя қолинг, арз қилмайман. — А. Қаҳҳор, Асрор бобо
2. кўчма махс. Бино, иншоот ва шу кабиларнинг мустаҳкам тутиб туриш учун хизмат қиладиган қисми, ёнма-ён бириктирилган узун-узун қисми.
Панжаранинг қовурғалари.
Қуёш қиздираётган аллеялар бўш, скамейкаларнинг оқ қовурғаси офтобда ялтирайди. — П. Қодиров, Уч илдиз
- Етим қовурға Кўкрак суягига келиб ёпишмаган қисқа қовурға. Инсоннинг етти жуфт чин қовурғаси, беш жуфт етим қовурғаси бўлади.
- Қовурғаси кўриниб (ёки саналиб) қолмоқ Жуда озиб кетмоқ. Жўранинг кўзлари чўкиб, қовурғалари саналиб қолди, ҳар кун қамчи, ҳар кун азоб — Ҳ. Шамс, Душман
- Қовурғаси букилмаган (ёки синмаган) Яп-янги, ҳали тутилмаган, эзилмаган (қоғоз пул ҳақида). Ҳаким акамларнинг чўнтакларига қовурғаси синмаган червонларни туширдим. — Б. Раҳмонов, Хўжайин кўчдиЧўнтаклари қовурғаси букилмаган юзталикларга тўла. — Таниш башаралар
- Қовурғаси қайишмоқ