қотма

сфт. 1. Бадани камгўшт, аммо пишиқ.

У [вакил] қоп-қора, қотма, вужуди пай бир йигит бўлиб, афтидан ёшини чамалаш қийин эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Тош супачада қотмадан келган новча бир киши хаёлга чўмиб ўтирар эди. Т — уйғун, Найчининг қалби

2. Териси суягига ёпишган; озғин, ориқ.

Салтонбу ғам-у ғуссадан, муҳтожлик ва доимий очликдан сўлишиб кетган қотма юзини чўзғиловчи кулгидан ўзини тутолмай кулар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

беқасам тўннинг олди очилиб қотма кўкраги кўриниб турар эди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Ориқ, камгўшт, аммо серпай, пишиқ.KURU, ARIK

а thin, dry, stale, lean

júdew, arıq, quw súyek

hager, sehnig