qotma

sft. 1. Badani kamgoʻsht, ammo pishiq.

U [vakil] qop-qora, qotma, vujudi pay bir yigit boʻlib, aftidan yoshini chamalash qiyin edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Tosh supachada qotmadan kelgan novcha bir kishi xayolga choʻmib oʻtirar edi. T — uygʻun, Naychining qalbi

2. Terisi suyagiga yopishgan; ozgʻin, oriq.

Saltonbu gʻam-u gʻussadan, muhtojlik va doimiy ochlikdan soʻlishib ketgan qotma yuzini choʻzgʻilovchi kulgidan oʻzini tutolmay kular edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

beqasam toʻnning oldi ochilib qotma koʻkragi koʻrinib turar edi. — N. Aminov, Qahqaha

Oriq, kamgoʻsht, ammo serpay, pishiq.KURU, ARIK

a thin, dry, stale, lean

júdew, arıq, quw súyek

hager, sehnig