qotir
қотирqotirmoq
fl. 1. Qotmoq feʼlining orttirma nisbati.
Non qotirmoq. Sovuqqa qotirmoq.
Goʻshtni, pishirmay, qotirmay, uchalamiz yeb boʻldik. — Ertaklar
Goho togʻ tomondan quruq va achchiq izgʻirin esar va quyoshda shilta boʻla boshlagan qishloq koʻchalarini daranglatib qotirib tashlar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Yomgʻir yerni qotirib, zaxlatib qoʻydi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
2. koʻchma s. t. Oʻrniga keltirib ijro etmoq, juda yaxshi bajarmoq, qoyil qilmoq; oʻrinlatmoq, doʻndirmoq, boplamoq.
Ishni qotirmoq. Gapni qotirmoq.
Felyetoningizni oʻqidim. Juda qotiribsiz! — O. Yoqubov, Bir felyeton qissasi
Uch joyga qotirib uy-joy qurdim — Mushtum
Men unday qildim, men bunday qildim, qotirdim, doʻndirdim, deb osmondan keladi. — A. Muhiddin, Chap choʻntak
- Bosh qotirmoq Hozir Ashirmat bu hodisaning maʼnosini, sababini topmoq uchun ancha bosh qotirdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalarUnda matematik formulalar bilan bosh qotirmay, maza qilib yuraveradi. Qoyil! — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv