qoʻsqi
қўсқиqoʻsqi
ot 1. Kiyilaverib eskirib ketgan, julduri chiqqan, juldur kiyim.
Boshida kir, toʻzgʻigan salla, choponi ham qoʻsqi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Shu qoʻsqisi toʻrt yildirki, yangi boʻlmas. — Gʻ. Gʻulom
2. Shunday ust-boshli kishi haqida.
Men otdan tushsam ham, egardan tushmas edim. Men kimman axir, Omon qoʻsqiga boʻysunib ketaveramanmi! — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
3. koʻchma Dagʻal, qoʻrs.
Odamlari bir-birini sizlab gaplashadi, bizdagiga oʻxshab qoʻpol, qoʻsqi emas. — I. Shomurodov, Magʻlubiyat
QOʻSQI
1. góne-kóksi, gónergen
2. awıs. qopal