qoʻshtigʻ
қўштиғqoʻshtigʻ
ot 1. Ikki tigʻli, dudama.
Qoʻshtigʻ pichoq.
2. shv. Qoʻshogʻiz, qoʻshotar.
Qani endi, qoʻsh-tigʻ miltigʻing boʻlsa-yu, sochma oʻq bilan bir otishda hammasini urib olsang! — P. Tursun, Oʻqituvchi
qoʻshtigʻ
a double edged
qoʻshtigʻ
Doppelklinke f