қўшқулоқ
qoʻshquloqқўшқулоқ
от 1. Икки томонида қулоғи бўлган кувачасимон сопол идиш, хурмача.
Саид Жалолхон раиснинг олдидаги қатиқни қўшқулоғи билан олиб чиқиб, ариққа ташлади. — А. Қаҳҳор, Башорат
Бир қўшқулоқ қатиқ фалон пул. — А. Қаҳҳор, Сароб
2. Эндигина униб чиққан, икки уруғ-баргдангина иборат бўлган ниҳол.
Чигит экиб, ғўзаларимиз қўшқулоқ бўлгунча не-не машаққатларни бошимиздан кечирмадик! — С. Абдуқаҳҳор, Қувондиқ
Қиш ўтди, баҳорда қарасам мундоқ, Остидан ниш уриб чиқибди гиёҳ, Гиёҳки, ингичка, нимжон, қўшқулоқ, — Ажабо! — дедим-у, термилдим узоқ. — Шуҳрат
ҚЎШҚУЛОҚ
qos qulaq.