qoʻshni

ot 1. Uylari, hovli-joylari yonma-yon yoki yaqin boʻlgan kishilar, oilalar, xonadonlar (bir-biriga nisbatan).

Yaqin qoʻshni. Yon qoʻshni. Hovli olma, qoʻshni ol. — Maqol

Gilam sotsang, qoʻshningga sot, bir chekkasida oʻzing oʻtirasan! — Maqol

[Qosimjonning] Oyisi qoʻshni bilan gaplashib turardi. — Oʻ. Umarbekov, Ona

Bir qarichlikdan dutorni sevaman, bir qoʻshni kelinchakdan oʻrgangan edim. — Oybek, Tanlangan asarlar

[Otabek] Guzarga chiqqanda, Hasanalining qoʻshnisi boʻlgan Ali erinibgina doʻkon taxtasini tushirmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Ish joyi, joylashish oʻrni yonma-yon yoki yaqin boʻlgan kishilar (bir-biriga nisbatan).

Qiz soʻragan kursant, haqiqatda, El-murodga qoʻshni, ikkinchi vzvodda oʻqir edi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Hayron boʻlib, suvdonga tikildi. U kovak edi — oʻq teshib oʻtibdi, uni uloqtirdi-da, qoʻshnisidan, sersoqol rusdan suv tiladi. — Oybek, Quyosh qoraymas

3. sft. Yonma-yon turgan, joylashgan, bir-biriga yaqin, chegaradosh.

Qoʻshni brigada. Qoʻshni mahalla. Qoʻshni qishloq. Qoʻshni mamlakatlar.

Yigit yalt etib qoʻshni dalaga qaradi. U yerda xotin-xalajlar, bola-chaqalar chuvullashib, paxta terishayotgan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha