қўшни

от 1. Уйлари, ҳовли-жойлари ёнма-ён ёки яқин бўлган кишилар, оилалар, хонадонлар (бир-бирига нисбатан).

Яқин қўшни. Ён қўшни. Ҳовли олма, қўшни ол. — Мақол

Гилам соцанг, қўшнингга сот, бир чеккасида ўзинг ўтирасан! — Мақол

[Қосимжоннинг] Ойиси қўшни билан гаплашиб турарди. — Ў. Умарбеков, Она

Бир қаричликдан дуторни севаман, бир қўшни келинчакдан ўрганган эдим. — Ойбек, Танланган асарлар

[Отабек] Гузарга чиққанда, Ҳасаналининг қўшниси бўлган Али эринибгина дўкон тахтасини туширмоқда эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Иш жойи, жойлашиш ўрни ёнма-ён ёки яқин бўлган кишилар (бир-бирига нисбатан).

Қиз сўраган курсант, ҳақиқатда, Эл-муродга қўшни, иккинчи взводда ўқир эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Ҳайрон бўлиб, сувдонга тикилди. У ковак эди — ўқ тешиб ўтибди, уни улоқтирди-да, қўшнисидан, серсоқол русдан сув тилади. — Ойбек, Қуёш қораймас

3. сфт. Ёнма-ён турган, жойлашган, бир-бирига яқин, чегарадош.

Қўшни бригада. Қўшни маҳалла. Қўшни қишлоқ. Қўшни мамлакатлар.

Йигит ялт этиб қўшни далага қаради. У ерда хотин-халажлар, бола-чақалар чувуллашиб, пахта теришаётган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча