qoʻshchi

ot 1. Qoʻsh haydovchi kishi.

Yer haydashga chiqqan qoʻshchilarning kuylagan ovozlari eshitilib, meni oʻz tomoniga tortdi. — S. Ayniy, Esdaliklar

2. tar. Feodal-boylarga yollanib ishlovchi kambagʻal dehqon; qarol, chorakor, batrak.

Ming qoʻshchiga bir boshchi. — Maqol

Oʻzining yer haydash anjomlariga, hoʻkiz kabi ish hayvonlariga ega boʻlib, haqini kelishgan holda, zamindorlarning yerini haydaydiganlar qoʻshchilar deb nomlangan. — Fan va turmush

3. tar. Batrak, qarol, chorakor va kambagʻal dehqonlar manfaatini himoya qilish uchun tuzilgan, 1919-1930 yillarda faoliyat koʻrsatgan kasaba tashkiloti.

Stol yonida komissiya aʼzolari, qoʻshchi faollari oʻtirdilar. — A. Qahhor, Sarob

1. qosshı

2. batrak