қўшчи

от 1. Қўш ҳайдовчи киши.

Ер ҳайдашга чиққан қўшчиларнинг куйлаган овозлари эшитилиб, мени ўз томонига тортди. — С. Айний, Эсдаликлар

2. тар. Феодал-бойларга ёлланиб ишловчи камбағал деҳқон; қарол, чоракор, батрак.

Минг қўшчига бир бошчи. — Мақол

Ўзининг ер ҳайдаш анжомларига, ҳўкиз каби иш ҳайвонларига эга бўлиб, ҳақини келишган ҳолда, заминдорларнинг ерини ҳайдайдиганлар қўшчилар деб номланган. — Фан ва турмуш

3. тар. Батрак, қарол, чоракор ва камбағал деҳқонлар манфаатини ҳимоя қилиш учун тузилган, 1919-1930 йилларда фаолият кўрсатган касаба ташкилоти.

Стол ёнида комиссия аъзолари, қўшчи фаоллари ўтирдилар. — А. Қаҳҳор, Сароб

1. qosshı

2. batrak