qoʻshaloq
қўшалоқqoʻshaloq
sft. 1. Ikkita bir-biriga yopishgan, bir-biriga yopishib oʻsgan, yopishib tugʻilgan va shu kabilar
Qoʻshaloq olma. Qoʻshaloq somsa. Qoʻshaloq boshli buzoq. Margʻilonning qoʻshaloq kulchasi.
— Sizlarga atab olib keldim, qizlarim, — dedi kampir va bir juft qoʻshaloq anorni roʻmolidan olib, Adolatga uzatdi, — bunisi senga, qizim. — I. Rahim, Chin muhabbat
Samovarchi qoʻshaloq barmoqli panjasini choʻzib, bir koʻchani koʻrsatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Bir vaqtda sodir boʻlgan, yuz bergan, birga kelgan, qoʻsh.
Qoʻshaloq bayram.
Bola-chaqa, nabiralar, doʻst-u birodarlar bilan qoʻshaloq toʻy kunini oʻtkazish vaqtini kelishib oldik. — T. Unaboyev, Kumush toʻy