қўрқинқирамоқ

фл. айн. Қўрқимсирамоқ.

Рост, амаки, лекин хўп олишдим, жағига ўхшатиб солардим-ку, қўрқинқирадим, ёшман-да. — Ойбек, Болалик

Миннатдорлик билдиргим ҳам келарди, алланечук қўрқинқирардим ҳам ундан. — А. Мухтор, Туғилиш

qorqıńqıraw, qáwipsiniw