qoʻrqinch

ot 1. Qoʻrquv holati, hissi; qoʻrquv, dahshat, vahima.

Uning vujudini qoʻrqinch qamrab oldi. Qoʻrqinchga tushmoq.

Nigoraning hamon qoʻrqinch, dahshat toʻla koʻzlarida minnatdorchilik uchquni yiltiradi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Xavotirlik, bezovtalik holati, hissi; xavfsirash, hadiksirash; hadik.

Nikolinning qalbini yangi bir qoʻrqinch tatalardi. Oʻq-dori, oziq-ovqat unda chegarali edi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Endi bu ikkinchi soxta xatni yozdirishda, garchi hozir Otabekning qoʻlyozmasi oʻz qoʻlida boʻlsa ham, yana qoʻrqinchi yoʻq emas edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. ayn. Qoʻrqinchli.

Otabek sapchib ketdi, tusi qoʻrqinch holga kirgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Toshni toshlarga urib, Tarqatib qoʻrqinch ohang. — Gʻayratiy

Kumushbibi ortiq chidolmadimi, qoʻrqinch bir tovush bilan hayqirdi: — Oh, oʻlaman, koʻp soʻzlama! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar