қорилмоқ
qorilmoqқорилмоқ
фл. Қормоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбатлари.
Терт яхши қорилди. Сутга қорилган хамир.
Ҳакимбойвачча] Қаймоққа қорилган нонлар билан тўла дастурхон ёзиб, аччиқ чойни қуя бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар
Унинг тупроққа қорилган гавдаси юқоридан юмалаб тушиб, шу ерда тўхтаганига гувоҳ эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
ҚОРИЛМОҚ
qarılıw.