қўрғамоқ

фл. шв. Қўриқламоқ, сақламоқ.

Ватанни қўрғамоқ.

Агар у жанг вақтида жонини қўрғаб, ўртоқларига хиёнат қилиб, тўнгакнинг орқасида бошини кафтига қўйиб ётмаса, тепасига бостириб келаётган [душманни] кўрарди, отиб ўлдирарди, ўзи саломат қоларди. — Уйғун, Ҳаёт қўшиғи

Жанг айламоқда ёри, қўрғаб саодатини: Гулшанда бахт майидан мастона ёра айтинг. — Уйғун