қорама-қора
qorama-qoraқорама-қора
Кўздан қочирмай, қораси билан кетма-кет.
Бошқалар эса қорама-қора бориб, кўча оғзида тўхтаб қолишди. — С. Зуннунова, Олов
Азизхон икки қўлини орқасига қилиб, шошилмай борар экан, нотаниш ёʻловчи унга эргашиб, қорама-қора келарди. — С. Аҳмад, Уфқ