қоракосов

от 1. айн. Қоракуя 2.

2. кўчма Қорайиб кетган; қоп-қора (қўл ҳақида).

Офтобдан ва чўл шамолидан қорайган қотма, ҳорғин юзи, ўқрайган кўзлари, қоракосов қўллари оғзидан чиққан сўзларни тасдиқлаб турарди. — М. Осим, Элчилар