qoʻra

ot 1. Yogʻoch, shox-shabba, panjara va shu kabilardan qilingan toʻsiq, gʻov, devor va shunday devor bilan oʻralgan joy.

Ovulning qamish qoʻralari sovurilib ketdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

Qoʻra orqasida arava gʻildiraklarining gʻijir-gʻijiri eshitildi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Shunday joyda yashaydigan kishilar birligi.

Tursunboy oldinda, hamqishloqlari bir qoʻra boʻlib kelishdi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

3. Asosan, qoʻylar saqlanadigan joy.

Demak,- qoʻzisi bor qoʻylarni ajratib, qoʻra atrofida boqish lozim. — Yoshlik

Hademay, kuz tugab, qish kiradi. Koʻylar qoʻralarga, qoramollar ogʻillarga kiritiladi. — Gazetadan

4. esk. Atrofi devor bilan oʻralgan hovli-joy, turarjoy.

Rahim domla ilgarilari Arslonbekning ulfati boʻlib, bu xasis boy qoʻrasiga kam kelardi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Katta boylarning Toshkent yangi shaharida bir nechadan qoʻrasi boʻlib, ularni ijara qoʻyib, dunyo toʻplar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari