қоқвош

от 1. Миясида, калласида ҳеч нарса ёʻқ; миясиз, ақлсиз.

[Жамила:] Оббо, қоқвош-эй, сен белингни боғлагунингча, Шокирвой пахтасини ундириб, териб ҳам олади. — Ж. Абдуллахонов, Тўйга келинглар

Бу қоқвош шу ишингиз нотўғри, дейиш билан-ку Ҳожининг қорнига қозиқ қоққандек бўлган эди, яна хўмрай-манг, дегани нимаси. — А. Қаҳҳор, Йиллар

2. Ўтакетган хасис, зиқна.

Эсизгина, гулдай умрингиз кулбайи вайронада ўтиб кетяп-ти, сизни хўп авраб ишлатяпти бу қоқвош чол. — Ойбек, Улуғ ёʻл