қоқиўт
qoqioʻtқоқиўт
от Сариқ тўпгулли, сут. ширали, қуригач, уруғли тўзғоғи шамолда учиб кетадиган кўп йиллик ўт; момақаймоқ.
Норалининг қўлидаги қизғалдоқ, қоқи, чучмомаларни кўрди-ю, қўзи-чоқдай сакраб, унинг олдига келиб тўхтаб қолди. — С. Анорбоев, Ҳамсуҳбатлар
Бойваччалар уйининг даричаси тубида Сопол тувакчаларда ўсган қоқигул бўлур. — Ғ, Ғулом