qoqilmoq
қоқилмоқqoqilmoq I
fl. Qoqmoq feʼlining majhul nisbati.
Devorga qoqilgan mix. Tomiga tunuka qoqilgan uy.
Xonada oʻntacha eski, chang bosgan parta, kiraverishdagi devorga katta-kon qora taxta qoqilgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Hasan ota aytgandek, oʻrtaga qoziq qoqiladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Shon qoqilgan, boʻyi bir qarich kelar-kelmas tayyor bachkana mahsilar. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Qoqilib oʻtirmoq Qimirlamay oʻtirmoq (oʻtirib qolmoq). hamma ish bilan band, jamoa raisi Salimov xuddi qorovulday qoqilib oʻtiribdi. — H. Shams, Dushman
qoqilmoq II
fl. 1. Yurayotib, oyogʻi uchini biror narsaga urib olmoq va shuning natijasida munkimoq.
Qoqilsang, toshdan oʻpkalama! — Maqol
Oʻylab ketayotib, toshga qoqilib ketdim bosh barmogʻimning tirnogʻi koʻchib, chetidan qon sizib chiqdi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil
Siroj trotuardan turtib chiqqan gʻishtni koʻrsatib, qizni ogohlantirdi: — Ehtiyot boʻling, qoqilib ketish mumkin. — F. Musajonov, Huri
2. koʻchma Yanglishmoq, xato qilmoq; shu tarzda pand yemoq, nochor holatga tushmoq.
Bu Viktorning ikkinchi marta qoqilishi Oldingi safar tanbehlarsizoq bir oz esini yiqqan edi. — Sh. Gʻulomov, Boʻz yer uygʻondi
Hozircha u qoqilmay, obroʻsiga putur yetmay kelyapti. — F. Musajonov, Himmat
3. koʻchma Biror narsadan, jihatdan qiyinchilik, muhtojlik sezmoq.
Puldan qoqilmoq.
Gapning sirasi shuki, qizning molini toʻlataman, deb otangiz bir oz qoqilib qoldilar. — Mushtum