қўпормоқ

фл. 1. Таг-туги, томири билан суғурмоқ, ағдармоқ.

Ёʻлчи ернинг тош бағрини ёриб, тўнка қўпоради. — Ойбек, Танланган асарлар

Тракторлар гуруллаб-вариллаб, ёввойи жийда, чангал, туронғи, тол, дўлана сингари бута ва майда дарахтларни таг-томири билан қўпориб ташлар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Ағдармоқ, ковламоқ; шундай ҳаракат билан бузмоқ.

Муҳиддин, Абдуваҳоблар кетмонларини сопладилар-да қамишзорларни қўпоришга киришдилар. — Ўзбекистон қўриқлари

3. Таг-туги билан ёʻқ қилмоқ, тугатмоқ.

Душманларни таг-томири билан қўпориб ташлашга қарор қилинди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

4. кўчма кам қўлл. айн. Ўмармоқ.

Лутфинисо эрининг давлатидан мумкин қадар кўпроқ қўпориб, шу кенжа арзандасига сарф қилиш учун уринар эди. — Ойбек, Танланган асарлар